Inhalatorium

Usytuowane w Parku Górnym szczawnickie Inhalatorium wybudowane w latach 1934 – 1936 z inicjatywy hr. Adama Stadnickiego – ówczesnego właściciela tych ziem – było jednym z najnowocześniejszych budynków w Szczawnicy, w tamtym okresie. Wcześniej stał tu dom zdrojowy „Zamek”, wybudowany w 1831 roku przez Stefana Szalaya. Warty odnotowania jest fakt, iż „Zamek” należał do najstarszych domów zdrojowych w Polsce. Mieściły się w nim pokoje gościnne dla kuracjuszy, była wozownia oraz stajnie, które mogły pomieścić nawet sto koni. W Inhalatorium znalazło zatrudnienie kilkaset osób, którym nie łatwo było przeżyć, utrzymując się tylko z uprawy roli. Życie w górach nie było łatwe, nie było takich udogodnień jak współcześnie. Szczawnickie Inhalatorium odwiedzały znane osobistości, często postacie z życie publicznego mieszkające pod zaborami. Już w XIX wieku bywał w Szczawnicy hrabia Aleksander Fredro, który leczył się tu na podagrę. Wiąże się z nim także ciekawa anegdota. Wyjeżdżając z Uzdrowiska, hrabia nabył dwa młode owczarki podhalańskie i nazwał je Miodziuś i Szczawka. W okresie międzywojennym zastosowano w Inhalatorium pierwsze w kraju nowoczesne komory pneumatyczne. W budynku mieściły się również pokoje gościnne. Po wojnie budynek przejęło Państwowe Przedsiębiorstwo Uzdrowiskowe. Inhalatorium zostało wyremontowane i od 1996 roku ponownie może służyć gościom i kuracjuszom przybywającym tu leczyć swoje drogi oddechowe. Obecnie w Inhalatorium działa zakład przyrodoleczniczy. Jednym z elementów kuracji są inhalacje solankowo – celkowe, wykorzystywane w leczeniu dróg oddechowych. Działa tu również Przychodnia Uzdrowiskowa.


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>